51 استدم الشّكر تدم عليك النّعمة : هميشه خداى را سپاس بگذار تا نعمت هميشگى باشد . 52 ازهد فى الدّنيا تنزل عليك الرّحمة : در جهان زاهد باش رحمت خدا بر تو مىبارد 53 أطلب العلم تزدد علما : دانش بجوى بر دانش بيفزاى . 54 اعمل بالعلم تدرك غنما : دانشت را به كار بند بهره مى برى . 55 اكظم الغيظ تزدد حلما : خشم را فرو خور ببردبارى ميافزائى . 56 أصمت دهرك يجلّ أمرك : دورانت را بخموشى بگذران كارت بالا مى گيرد . 57 أفضل على النّاس يعظم قدرك : بر مردم ببخش و تفضّل كن رتبه‌ات بزرگ مى گردد . 58 أعن أخاك على هدايته : برادرت را در هدايتش يارى كن . 59 أحى معروفك باماتته : نيكيت را بفرو ميراندنش ( و پنهان داشتنش ) زنده ساز . 60 أقلل الكلام تأمن الملام : سخن را كوتاه كن از نكوهش بر كنار باش . 61 احفظ بطنك و فرجك عن الحرام : شكم و شهوتت را از حرام نگه دار . 62 اعدل تدم لك القدرة : دادگر باش قدرت برايت پايدار مى ماند . 63 أحسن العشرة و اصبر على العسرة و انصف مع القدرة : نيكو زندگى كن با سختى بساز و با داشتن توانائى بانصاف رفتار كن . 64 أحسن إلى من أساء إليك و اعف عمّن جنى عليك : با آنكه با تو بدى مىكند خوبى كن و از آن كس كه با تو ستم ميراند در گذر . 65 اجعل همّك و جدّك لاخرتك : همّت و كوششت را براى آخرتت قرار ده . 66 احفظ بطنك و فرجك ففيهما فتنتك : شكم و فرجت را از حرام نگه دار كه اين دو تو را به فتنه ميافكنند ( و بيچاره ميكنند ) . 67 أستر عورة أخيك لما تعلمه فيك : زشتى برادرت را بپوشان براى آنچه كه او را در خودت مى دانى ( يعنى براى اين كه زشتيهاى خودت نيز مكتوم ماند ) 68 أقم الرّغبة إليك مقام الحرمة بك : بپاى دار اميد بسوى خود را جاى محروم شدن بسبب تو يعنى